Ars Robotica

İtiraf etmem gerekirse Randy Pausch’u ben de kanser teşhisinden ve ünlü “Last Lecture” konuşmasından sonra tanıdım. Bu yüzden şimdi “Ben de zaten Randy’nin çocukluğunu bilirim, her nefesini takip ederdim, büyük hayranıydım” vs gibi saçma ve popülist söylemler peşinde koşup sanki kırk yıllık dostmuşuz gibi kendisinden sadece adıyla söz etmeyeceğim. Ancak varlığından ve durumundan haberdar olduktan sonra hastalığın gelişimini anlattığı güncesini her gün ziyaret eder oldum. Arada yayınladığı istatistiklere göre tahminler yapıp işlerin iyiye gitmesini diledim. En son 26 Haziran’daki güncellemeden sonra yaklaşık bir ay bir ses çıkmayınca bunun iyiye işaret olmadığını anlamıştım ama işin bu kadar kısa sürede bu boyuta varacağını da ummamıştım açıkçası. Dün sabah güncesini açtığımda şu girdi ile karşılaştım:

A biopsy last week revealed that the cancer has progresed further than we had thought from recent PETscans. Since last week, Randy has also taken a step down and is much sicker than he had been. He’s now enrolled in hospice. He’s no longer able to post here so I’m a friend posting on his behalf because we know that many folks are watching this space for updates.

Yine de son darbenin bu kadar erken geleceğini düşünmemiştim. Korkulan haberle bu sabah karşılaştım.

Randy died this morning of complications from pancreatic cancer. The CMU news story is here

İnsanın fiziksel olarak karşılaşmadığı, tanışmadığı, hatta hakkında çok az şey bildiği bir insanın ölümüne bu kadar fazla, hatta ölen kendi akrabalarının çoğuna üzüldüğünden daha fazla üzülebilmesi çok ama çok tuhaf bir durum bence.

Randy Pausch, yaşama sevincinin ve tedavisini üstlenen doktorların üstün çaba ve becerisi sayesinde kendisine biçilen 3-6 aylık sağlıklı yaşam süresini neredeyse iki katına çıkarmayı başardı. Eğer hala izlemediyseniz “Time Management” ve “Last Lecture” konuşmalarını mutlaka izleyin, eminim herkes kendine uygun dersler çıkaracaktır bu konuşmalardan. Link vermiyorum, en vasat Google kullanıcısı bile rahatlıkla bulabilir ilgili videoları.

Huzur içinde yat Randy Pausch.

Sonunda o_kendini_bilir kişisinin ısrar ve manevi baskılarına dayanamayarak blogumu wordpress’e geçirdim. Eski girdiler zaten tembel ve üretmeyen bir kişi olduğumdan sayıca az idiler, dolayısı ile kopyala-yapıştır ile aktarılmaları zor olmadı. Yorumları aktarmanın da bir yolunu arıyorum.

Yeni sezona bomba gibi hazırlanan Cerberus transfer işine erken başlayarak yeni bir oyuncuyu renklerine bağladı. Aşağıda bu yeni oyuncunun ilk antrenmanından görüntüler var

eğer videoyu göremiyorsanız sizi şöyle alalım.

Bizim sunucudaki bir azizlikten dolayı zamanında girdi yapamadım. 16-22 Nisan 2007 tarihleri arasında Hannover’da düzenlenen GermanOpen’07 turnuvasına katıldık ve 10 takım arasında 4. olduk. Atlanta yolunda bir sürü eksiğimizi gördük, hatalarımızı bulduk. Şimdi onları düzeltmeye çalışıyoruz. Atlanta’da hedef 24 takım arasında ilk dört…

Her ne kadar böyle biri olmanın o yaşta düşünüldüğü kadar matah bir durum olmadığı sonradan anlaşılsa da insanın bir gün küçükken tam da olmayı hayal ettiği insan olduğunu farketmesi ilginç hakikaten.

İki bilişim fidanı (uyuyacaklar, büyüyecekler, Knuth olacaklar) ZX Spectrumlarının başındalar.

Uzun bekleyiş sona erdi ve Pardus 1.0 (Doruk‘a göre 2.0 ) sürümü Uludağ sunucularında yerini aldı.

Katkım olmayan başarıları sahiplenip gururlanmayı sevmem ama bilişim tarihimizde gerçekten milat olan böyle bir proje ile gurur duymamam, geliştiricilerinin ve katkı sağlayanların çok küçük bir bölümünü bile tanıdığım için kendimi şanslı hissetmemem mümkün değil.

Emeği geçen herkesin ellerine sağlık. ISO inmeye başladı bile. Denemek için sabırsızlanıyorum

Evet, bazı günlerde ne yazık ki elinizdeki bombadan bir türlü kurtulamazsınız. Vardır böyle günler. Her süper kahraman bilir bunu.

Bugün kötü bir gün. Çok sevgili balığımız Hacı George Gershwin’i kaybettik. Beta balıklarının ortalama ömürlerini bilemiyorum ama birisi en fazla 2 sene civarinda yaşadıklarını söylemişti. George bize 2004′te mayıs sonunda gelmişti. Geldiğinde de erişkin bir balıktı. Tek tesellimiz kendi standartlarında uzun sayılabilecek bir ömür sürmüş olması.

Hacı George Gershwin, bazılarınıza anlamsız gelebilir bu söyleyeceklerim ama, son derece karakterli ve prensip sahibi bir balıktı. Prensiplerinden taviz vermezdi. Hayat felsefesi gereksiz bir şey yapmama üzerine kuruluydu. Yemek yemek dışında mümkün olduğu kadar az hareket ederdi. Hatta tek yüzgeç ile deniz kabuğuna tutunup diğer yüzgecin de kapatılması esasına dayanan enerji korunumu duruşu bu alanda çığır açabilecek nitelikteydi.

Büyük bir fikir adamıydı George. Ondan çok şey öğrendik. Onu hiç unutmayacağız.

Rahat uyu George…

Hacı George Gershwin ( ? - Kasım 2005 )

Windows iyice baydı beni ancak şirketsel sebeplerden ötürü bir süre daha Linux’a (Tercihan Pardus‘a elbette) tamamen geçiş yapamayacağım. Ben de ne yaptım? İşletim sistemini temalarla bezemekten pek hazzetmesem de muhalif yanımı bir parça tatmin edebilecek bir tema aramaya başladım. Bu sitede güzel bir tema buldum. Aynı sitede Didem’de görüp çok beğendiğim MacOS X docku tadında eklentiye de rastlayınca hemen onu da kurdum. Sonuçta ortaya aşağıdaki masaüstü çıktı, bence güzel de oldu.

Son zamanlarda bir karting merakı hasıl oldu üzerinize afiyet. Mesai arkadaşlarım ile öğle tatillerinde pistlere akıp deliler gibi yarışıyoruz.

Bendeniz Tuzla pistinde test sürüşü yapmaya hazırlanırken

Gebze’de bir viraj.. Üstün sürüş tekniklerim ile (Demir Bükey’den öğrendim) viraja nasıl da mükemmel girdiğime dikkat çekmek istiyorum.

Bu arada, Demir Bükey’in Türkiye karting tarihinde cidden önemli bir yeri var. İlk yarışı düzenleyenlerden yanlış anımsamıyorsam.